każda zmiana myślenia daje nowe możliwości przemiany
Nowy TY
do teraz chłopcem!
Świat w obecnej formie rozpędził się zbyt mocno w kierunku nieprawości, pogwałcenia praw natury, ignorancji i zapomnienia.
Jesteśmy w odwrocie! teraz nastał moment pełnej mobilizacji, wzięcia odpowiedzialności za moralność i etykę jaka spoczywa na nas mężczyznach wcielonych bogów na ziemi.
Zostawiamy za sobą wszystkie nasze błędy rozumiejąc, że były one po to, abyśmy mogli wiedzieć. Były doświadczeniem naszych decyzji pozwalającym dostrzec i ocenić sytuację. Wymusiły na nas rozpoznanie to czym jest prawda a czym kłamstwo!
To moment przełomowy, w świecie duchowym to nieskończona przemiana w polaryzacji jednego w drugie
Świat wzywa Nas!
Woła gdzie jesteśmy, gdzie nasza mądrość, gdzie prawda i gdzie duchowość!
Od teraz mężczyzną!
badźmy zmiana i nie czekajmy jak ktoś to zrobi za nas
Jesteś tu, to znaczy że już się zmieniłeś
Jesteśmy orłami i jastrzębiami w świecie ludzi, sprawdź kim ty jesteś
Bądź orłem
Symbol słoneczny, będący atrybutem bogów słonecznych w wielu kulturach, południowe słońce, zasada duchowa, wzrost, wniebowstąpienie, wyzwolenie z więzów, odwaga, zwycięstwo, duma, apoteoza, wielkość, królewskie pochodzenie, moc, siła.
Dwugłowy orzeł oznacza możliwość wzmocnienia władzy. To jeden z najstarszych symboli. Wśród Greków i Persów był poświęcony Słońcu, ponieważ jest symbolem wysokości ducha, utożsamianym z So’tsem, królem gwiazd. W różnych tradycjach był uważany za święty emblemat Najwyższego Bóstwa – Odyna, Zeusa, Jowisza, Mitry. Jego życie jest uświęcone przez słońce: wierzono, że orzeł potrafi polecieć do słońca, spojrzeć na nie bez mrugnięcia i zjednoczyć się z nim. Pod tym względem orzeł uosabia natchnienie, wysokość ducha, który jest w stanie wznieść się do Nieba. Orzeł lecący wśród grzmotów i błyskawic jest symbolem prawdziwej odwagi, umiejętności pokonywania trudności. Pojedynek orła ze smokiem lub wężem odzwierciedla zwycięstwo ducha i intelektu nad materią, niższymi siłami, instynktami. W tej walce orzeł uosabia siły słoneczne, dobro, a wąż – siły chtoniczne, zło.
Ponadto orzeł oznacza nieprzejawione światło, podczas gdy wąż nieprzejawioną ciemność, a razem tworzą kosmiczną całość, połączenie ducha i materii. Orzeł jest związany z żywiołami powietrza i ognia; jest królem w powietrzu, tak jak lew jest królem zwierząt na ziemi. Ptak wtajemniczenia, posłaniec bogów, łączy sferę ziemską i niebiańską. W tradycji sumeryjsko-akadyjskiej symbol słońca, atrybut boga wojny Ninurty, a także Asura, asyryjskiego boga burz, błyskawic i płodności. Dwugłowy orzeł symbolizuje Nergala, bóstwo, które uosabia skwierczący żar południowego słońca. Ptak Anzud, przedstawiany jako orzeł z głową lwa, w mitach pośredniczył między bogami a ludźmi. W syryjskiej Palmyrze orzeł z ludzkimi ramionami symbolizował kult słońca. Mówiono o nim, że można go odmłodzić, zanurzając się trzykrotnie w wodzie lub, jak Feniks, ze słonecznego płomienia. W hinduizmie jest to Garuda – wspomniany w Ramajanie gigantyczny ptak wedyjskiego boga Wisznu. Garuda jest przedstawiany jako stworzenie o ludzkim ciele, głowie orła i skrzydłach. Stałym motywem mitologicznym związanym z Garudą jest jego ciągła wrogość do węży, których jest „pożeraczem” (symboliczne odwzorowanie zmagań słonecznego bohatera z jego chtonicznym przeciwnikiem). W szczególności ten motyw leży u podstaw legendy o uprowadzeniu amrity (napoju nieśmiertelności) przez Garudę, która sięga wedyjskiego mitu o uprowadzeniu Somy przez orła Indry. W Chinach orzeł oznacza Słońce, yang, moc, wojownika, odwagę, wytrwałość, bystry wzrok, nieustraszoność, siłę. Orzeł siedzący samotnie na skale był symbolem samotnego zapaśnika, orzeł na sośnie to symbol długowieczności w pełnej sile. W buddyzmie orzeł jest ptakiem, na którym leci Budda. Atrybut Amoghasiddhy, jednego z pięciu Dhyani-Buddów, którego ziemska manifestacja jest uważana za Buddę nadchodzącego porządku świata Maitreya.
Wśród Greków orzeł oznacza Słońce, siłę duchową, królewskość i szczęście. Ponieważ mówi się, że orzeł lata wyżej niż jakikolwiek inny ptak, był postrzegany jako wyraz boskiego majestatu. Początkowo był symbolem Pana, potem Zeusa, a jako nosiciel jego błyskawicy był czasami przedstawiany z błyskawicą w szponach. Według Homera orzeł z wężem (żmijem gorynyczem) w szponach jest symbolem zwycięstwa. Jest nie tylko towarzyszem i posłańcem wielkich bogów, ale często ich bezpośrednią personifikacją. Kiedy więc bogowie olimpijscy potrzebowali lokaja, Zeus wysyła orła dla Ganimedesa lub sam leci, zamieniając się w orła. W innym micie gniew Zeusa zamienił się w orła i dręczył wątrobę Prometeusza. W tradycji rzymskiej orzeł jest jednym z najczęstszych starożytnych symboli zwycięstwa, jego lot był postrzegany jako zapowiedź militarnego sukcesu. Od czasów założycieli Rzymu, Romulusa i Remusa, przedstawiany był na chorągwiach jako „ptak Jowisza”. W Iranie orzeł symbolizuje zwycięstwo; zapowiada to jego lot nad polem bitwy. Wielki Cyrus umieścił go na swoim sztandarze jako symbol zwycięstwa i triumfu. W Mezoameryce był starożytnym bóstwem roślinnym związanym z jaguarem, symbolem tellurgicznym siły, ciemność, materię, a jednocześnie symbol przestrzeni ze światła, niebiańskiego ducha. To symbol wojowników Orłów, azteckich rycerzy, których przywódcy przyozdabiali piórami siebie i swój tron. Jeden z dni kalendarza azteckiego nazywał się „orzeł” („kautli”), co zapowiadało wojowniczość zrodzoną pod tym znakiem.
Sławianie mają orła – ptaka Boga, pana nieba. Żyje dłużej niż wszystkie ptaki i ma zdolność odmładzania: gdy nadchodzi starość, leci na krańce świata i tam, wykąpawszy się w jeziorze z żywą wodą, odzyskuje młodość. Jako symbol heraldyczny orzeł pojawia się w wielu herbach i godłach państwowych. Jest symbolem nieograniczonej mocy, zwycięstwa i odwagi, wielkości i duchowego podniesienia.
Aby być jak orzeł nie trzeba latać nad kopułą nieba wystarczy że wybudzisz to stworzenie ducha w umyśle odnajdując wolność...
Stań się Sokołem
Ty Mój Sokole…
Sokół, szlachetny ptak drapieżny, jest symbolem słońca i światła, zwycięstwa i wyższości, ochrony i wolności. Wspaniałego mistrza sztuk walki często porównywano do nieustraszonego ptaka drapieżnego, co sugeruje takie cechy, jak rycerskość, czujność, odwaga, siła, zręczność, inteligencja i odważna uroda.
W mitologii sławiańskiej uniwersalne oko Sokoła znajduje się (renderowanie w osi) na szczycie Drzewa Świata. Sokół wśród starożytnych Sławian jest pierwszym ptakiem i pierwszym bogiem świata (męska hipostaza, która uzupełnia żeńską – łabędź). W Sokole reinkarnował się, według legendy, Rod, który wpłynął na losy bogów i ludzi. Według starożytnych wierzeń Sokół jest bóstwem zrodzonym z uderzenia pioruna, dlatego Sokół – Rarog jest znakiem Ognia, Agni; „Przebieganie” ognia po drzewie porównywano do lotu sokoła, a przybycie sokoła do początku dnia. W mitach starożytnego Egiptu bóg światła i nieba, Horus, był przedstawiany jako sokół (lub człowiek z głową sokoła). Bóg słońca Ra był również reprezentowany w postaci skrzydeł sokoła z dyskiem słonecznym.
Wśród Scytów Sokół również cieszył się dużym szacunkiem. Jego znaczenie jest już odczytane w imieniu, które nadali sobie Scytowie – sokoły – po swoim totemie Sokol. W scytyjskiej sztuce „zwierzęcej” Sokół dręczący węża to przemijająca fabuła. Sens tego wątku tkwi w przemianie epok, kiedy era Cymeryjska na Stepie została zastąpiona przez Sokolinę. Oznacza to, że w ten sposób, w symbolicznej formie, odnotowuje się fakt historycznego zwycięstwa Scytów – Sokołów nad tradycją Cymeryjską, fakt zastąpienia stepowej Cymeryjskiej kultury Deva scytyjską Ahurą.
Mitologia słowiańska zna dwa wspaniałe Sokoły: Rarog jest ucieleśnieniem ognistego ducha związanego z kultem ogniska domowego i boga ognia Svaroga, ojca słońca. Finist to sokół, w którego zamienia się bohater ludowych eposów Wołch (Wołga).
W tradycyjnej kulturze starożytnych ludów Sokół cieszył się wielkim szacunkiem. Dzielił z Orłem znaczną część jego słonecznej symboliki, wyrażał natchnienie i zwycięstwo, a także wolność, a więc nadzieję dla tych, którzy są w kajdanach, m.in. morał. A złoty Sokół oznaczał kosmiczną harmonię.
Emblematyka ujawnia dodatkowe niuanse symboliczne.
Sokół goniący zająca (personifikacja pożądania) jest symbolem zwycięstwa ducha nad niskimi namiętnościami. Sokół atakujący bezbronną czaplę to alegoryczny obraz krwawego tyrana, który brutalnie ciemięży zwykłych ludzi, ale drapieżny ptak niosący zdobycz w szponach do właściciela to symbol lojalności i wzorowego wypełniania obowiązków. Sokół, który odmówił ścigania wróbla, jest symbolem hojnego wojownika, który zaniedbuje łatwą zdobycz.
Wolny ptak szybujący po niebie z rozpostartymi skrzydłami jest żywym wyrazem wolności; siedząca z czapką na głowie – godło nadziei na odzyskanie wolności. Podobną symbolikę odnaleźć można także w literaturze romantyczno-rewolucyjnej, na przykład w Pieśni o sokole Maksyma Gorkiego, która brzmi jak uroczysty hymn na cześć wolności.
W Wartarii Sokoła nazywano „jasnym sokołem”. Słowo „czysty” łączy w sobie pojęcia jasności i szybkości. Męska symbolika sokoła związana jest z kultem tego ptaka-totemu, w którym reinkarnował się bóg Rod.
W ludowych pieśniach i baśniach Sokół cieszył się dużym szacunkiem. Nazywano go nikim innym jak „młodym – czystym sokołem”, zwanym tym samym imieniem i przystojnymi dobrymi ludźmi. Ten ptak symbolizował wizerunek bohatera. A każda dziewczyna na Rusi dumnie i czule mówiła o swoim narzeczonym: „Jesteś moim czystym Sokołem”.
Sokół ma doskonały wzrok i nie traci ostrości wzroku, nawet jeśli pędzi z dużą prędkością. „Nie możesz ukryć się przed sokolim okiem!” – mówią ludzie o czujności sokolich oczu. Na przykład, jeśli sokół, będąc wysoko na niebie, z łatwością dostrzeże w trawie mysz polną i rzuci się do niej z prędkością błyskawicy i osiągnie prędkość do stu metrów na sekundę, to nie straci celu z oczu . Stąd wzięło się wśród ludu powiedzenie „mieć wzrok sokoła”, jak mówiono o osobie, która miała dobry wzrok.
Na zimę ptak błyskawicy i niebiańskiego ognia „umiera”, a wraz z nadejściem wiosny powraca do życia. Motyw ten znajduje odzwierciedlenie w baśni o jednym z najbardziej tajemniczych i czarujących bohaterów ludowych baśni Finist – Jasny Sokół. W imieniu postaci wyraźnie słychać echo zniekształconego greckiego słowa „Feniks” – tak w starożytnej mitologii greckiej nazywa się ptaka, który zestarzał się, wznosi się na słoneczne wyżyny, zapala swoje gniazdo od błyskawicy i spala się w tym ogniu, by potem odrodzić się z popiołów.
W folklorze słowiańskim sokół symbolizował wojownika, z reguły młodego bohatera, bohatera i księcia prowadzącego oddział bojowy. Ten obraz jest często wymieniany na przykład w Opowieści o kampanii Igora. Trójząb Rurikowicza pojawił się jako alegoria nurkującego sokoła. Jednak skandynawski bóg najwyższy Odyn, „przywódca bitew”, który miał pod swoją komendą martwych wojowników, również przybrał postać sokoła.
Sokół jest bardziej wojskowym totemem. Występuje na sztandarach i emblematach plemion słowiańskich.
Sokół to lekki ptak, który uosabia waleczność wojskową, czystość intencji, odwagę, uczciwość. To są wszystkie cechy, które są tak nieodłączne
Stań się sokolim okiem w ciemnościach wszystko widzącym.
W ciemności ludzkiej ignorancji i sztuczek żmijowych bądź rozpoznaniem intryg i manipulacji.
do teraz, niewiasty!
Zapomniałam jaką mam moc kreacji w światach subtelnych
Świat podstępem wyciągnął Was Kobiety z wewnętrznego naturalnego piękna. Wmówił Wam, że moda, zakupy, rozwiązłość i strojenie swojego zewnętrznego oblicza da Wam Wielkie szczęście. Jednak to co skryte głęboko w Waszych sercach nie ma sobie równej manifestacji Boskiej miłości. Ona nie potrzebuje tego co świat wam oferuje.
Wy jesteście tym światem!
Ja miałam rację, On jej nie miał
Ja byłam lepsza, żeby go upokorzyć
Wytykałam mu błędy, żeby siebie usprawiedliwić
stałam się samodzielna, aby zatracić swoją kobiecość
Rzucałam swoimi emocjami w jego męskość sądząc, że to go wzniesie...
Teraz już wiem!!!
Wy „współczesne kobiety” nosicie w sobie zbyt wiele męskiej energii. Zapomniałyście, jak kochać sercem i uczuciami. Miłość zaczęła wypływać z umysłu. Dziewczyny starają się wybrać męża nie sercem, ale umysłem: dobrze zarabia, ma własny majątek, będzie dobrym ojcem… Wy Kobiety zmieniłyście energie niezbędne do prokreacji: zaczęłyście oddalać się od męża, okazując nadmierną troskę o syna, uniemożliwiając mu manifestację jego męskich cech; także w mężu tłumienie męskości nie stajecie się jego żoną, lecz matką. To jest – męskie sposoby tworzenia umysłem. Wszystko to wpływa na wymianę energii między mężczyzną a kobietą … Stąd powstaje duża liczba nieporozumień w parze.
Nie ma niczego, czego powinnam się wstydzić. Nie ma niczego, co miało by mnie osłabić, nie ma nikogo kto mógłby skrzywdzić moją rodzinę… Już NIE!
My kobiety żyjemy po to, aby kochać, dawać miłość, siebie tak jak mateńka ziemia daje nam słodki nektar troskliwości. Rodzimy nowe życie, które w naszym łonie dojrzewa… Tak Jestem Rodzicielką, matką wszyskich matek, karmiącą żywicielką głodnych i kochającą zmartwionych. Odczuwam więź ze wszystkimi stworzeniami i już od teraz nie pozwolę, aby moja kobiecość została mi odebrana przez ignorancję i dumę która byłam skażona.
Teraz rozumiem i wiem, że jestem na dobrej drodze ku szczęściu.
Narodziła się nowa Ja, w pełni, gdzie to co świat nazywa esencją życia ja nazywam miłością, która jednoczy męskość i żeńskość w jedno istnienie, w nieskończonym tańcu wzajemnej nieprzeniknionej wibracji wszechświata.
Kocham Siebie Kocham Cały Świat!
Płynę na fali Pramatki rozbudzając Boginię która zawsze była we mnie...
Co z tą karierą!?
Powiada się, że aby pozbawić mężczyznę mocy trzeba pozbawić mocy jego kobietę. Jak pozbawić kobietę mocy? Konieczne jest odciągnięcie jej uwagi od najważniejszych spraw. Koniecznym jest by porzuciła swoje kobiece środowisko (rodzinę, ognisko domowe) i zajęła się sprawami drugoplanowymi – na przykład w pełni poświęciła się karierze.
Dom pozbawiony kobiecego ciepła i komfortu z biegiem czasu pustoszeje i biednieje. Mąż pozbawiony kobiecego wsparcia staje się bezsilny. Rodzina, w której kobieta nie przejawia się w swoich naturalnych rolach (jako żona, jako matka) ale przejawia się w roli nienaturalnej (jako karierowiczka, u której brakuje czasu dla rodziny) przestaje być przyjazna, silna i harmonijna.
Zrozumiałym jest, że kobiety mogą uczestniczyć w życiu społecznym, mogą chodzić do pracy, ale w jakim przypadku przyniesie to korzyści? Tylko w takim, jeśli w jej rodzinie wszystko jest w porządku, jeśli relacje w jej rodzinie nie cierpią z powodu jej działalności na zewnątrz.
Lecz jeśli relacje w rodzinie nie są zharmonizowane, jeśli w domu jest bałagan to komu przyniesie szczęście i radość działalność kobiety na rzecz jej kariery? Czy mąż będzie kochał i cenił żonę za to, że odniosła sukces na zewnątrz podczas gdy w rodzinie zupełna ruina a wszyscy jej członkowie są niezadowoleni i nieszczęśliwi?
W kobiecych rączkach jest klucz dla stworzenia szczęścia w swojej rodzinie. W kobiecej mocy jest scalenie rodziny, stworzenie w domu komfortu i harmonii, aby zarówno mąż jak i dzieci były zadowolone, pełne spokoju i szczęśliwe. To rzecz pierwszoplanowa i najważniejsza w jakiej realizować powinna się kobieta. Dopiero potem praca i wszystko inne. Dlaczego tak?
Jeśli priorytety wyznaczone są prawidłowo to dzięki temu wygrywają wszyscy. I prawdziwą radość niesie kobiecie widok swojego męża odnoszącego sukcesy, pełnego męskiej mocy, siły i szlachetności a dzieci mądre, uczciwe i kochające a całą rodzinę silną i przyjazną. Rodzina połączona jest miłością, miłość stanowi natchnienie dla męża, dzieci zrodzone są w miłości i w niej wychowane – w miłości twórczej i przepięknej, która pochodzi z serca Mądrej Kobiety nakierowującej serca kochanych osób ku wyżynom Ducha
Od teraz, żeńczynie!
badźmy zmiana i nie czekajmy jak ktoś to zrobi za nas
Jesteś tu, to znaczy Kochana, że już podążasz za swoim Bogiem!
Jesteście boginiami, matkami, córkami, przyjaciółkami, kochankami. Bądźcie tajemnicą dla meżczyzn
Stań się łabędzicą, Boginią Ładą
...Ta, która porusza się jak łabędź unoszony na fali uczuć, a swym pięknem, które emanuje z wnętrza zasiewa miłością wciąż na nowo i na nowo świetliste wszechświaty...
Kobiecość objawia się w akceptacji. Musi nauczyć się akceptować: jego decyzje, jego reakcje, jego istotę.
Zdolność kobiety do zaakceptowania swojego mężczyzny bez rozumowania rozwija zdolność mężczyzny do oddania swojej władzy kobiecie; miłość kobiety polega na zaakceptowaniu mężczyzny, umiejętności przyjęcia miłości i energii emocjonalnej – to stawia kobietę w szeregu ludzkich cnót. Czułość, pokora, szacunek, tolerancja – te cztery energie uczą człowieka żyć dzięki hojności. Wokół niego tworzy się pole ochronne, którego siłą są aspiracje życiowe, sukces. Jeśli kobieta posiada te energie, mężczyzna staje się wspaniałomyślny, a wokół niego tworzy się ochronna powłoka energetyczna: rozwój kariery, sukces życiowy, równowaga emocjonalna.
Przykazania Bogini Łady
1. Błogosławiony przez Svaroga, pierworodnego w Rodzinie, niech połączy ich w Jedności Rodzinnej w latach ich Mądrości.
2. Ta z żon, która wyrzeka się męża i jego Rodziny, nie jest godna być Matką i nie zazna w swoim życiu Szczęścia i Radości, a jedynie gorycz straty.
3. Jeśli jakakolwiek Matka wyrzeknie się dziecka zrodzonego, nie znajdzie spokoju w swojej Duszy, ani w Świecie Objawienia, ani w Świecie Navi, a Svarga Najczystsza na zawsze będzie przed nią zamknięta.
4. Niech każda Matka zaangażuje swoją Duszę we wszystkie swoje czyny i stworzy Pokój, Dobrobyt i Radość w swoim Domu.
5. Niech Córa Boża nie wyrzeka się obowiązku wobec Rodziny i nie wyrzeka się rodzenia dzieci jako Obowiązek wobec Rodziny.
6. Niech tylko mężczyzna i Miłość królują w Zjednoczeniu Rodzinnym, a Zjednoczenie Rodzinne niech nie doznaje kłopotów, ciężkich chwil i strat.
7. Żyjcie ludzie w jedności z Naturą, pomnażając ją, a nie niszcząc.
8. Oby córka Boża przyjęła w jedności Rodziny małżonka swego i narzeczonego, aby go kochała i czciła jako Boskiego Obrońcę swojej Rodziny.
9. Syn Boży będąc w Związku Rodzinnym będzie z żoną którą wybrał i będzie ją kochał i czcił jako Boginię-Strażniczkę jej domowego ogniska i następczynię swojej Rodziny.
10. Zachowaj Sojusze Rodzinne dla siebie. Uświęceni przez Bogów, w czasach radości i smutku, i niech bogowie Światła wam pomogą, a wasze starożytne Klany będą się mnożyć.
11. Uważajcie, córki Boże, od dzieciństwa Wasze włosy są zaszczytem waszych Rodów, zaplatajcie wasze długie włosy w cudowne warkocze, pokrywajcie je jedwabną poświatą łagodności .
12. Obudź się ze snów swoich wraz z nastaniem poranka które Słońce rozświetla, a odpoczywaj nocą z Czystymi Gwiazdami zasypiaj.
13. Niech najmłodszy syn pozostaje przy porodzie ze swoimi Rodzicami i wspiera ich w dniach starości, tak jak oni wspierali go w czasach młodości.
14. Jeśli w Twojej chwalebnej Rodzinie jest więcej niż sześć córek, lepiej jest dla Ciebie zawrzeć ich związek małżeński z potężną Rodziną, w której jest więcej niż sześciu synów. A to wasze błogosławione Pokrewieństwo wzmocni wasze starożytne i chwalebne Rody.
15. Im więcej dzieci będzie w twojej rodzinie, tym więcej miłości, radości i szczęścia będzie w rodzinie waszej, ponieważ wasze dzieci wzmacniają wasze Rody i prowadzą je do wielkości i dobrobytu.
16. Dzieci Wielkiej Rasy Niebiańskiej, nigdy nie zapominajcie o Bogach Patronach waszej Rodziny, gdyż to oni są źródłem życia i korzeniami Waszej Rodziny.