Matrioszka
Laleczka o wielu twarzach
Japońska zabawka w skrytości swojej zanuzona cała prawda o nas
Bajkowy Opis siedmiu ciał człowieka
Wielu z Was miało okazje zobaczyć tą dość ciekawą w swej budowie i pomysłowości zabawkę. Laleczka w lalce a w niej kolejna i tak az do najmniejszej. Mało jednak kto wie, że wszystkie one prócz tej najmniejszej symbolizują nasze ciała subtelne które w naszych bajkach ludowych mają swoje opisy i znaczenie. Bardzo dużo wiedzy zostało przemyconych właśnie w tych pięknych opowiadaniach, które słuchaliśmy do poduszki, czytanych przez mamy i babcie…
Dawno, dawno temu…
Bajki były pisane dla dorosłych, ale czytane dzieciom. Nasionko zasiane w dzieciństwie wypuści silne korzenie w życiu dorosłym i wyrośnie olbrzymi dąb, którego zachodnia kultura wyrwać przez swoje sztuczki nie zdoła.
Cała treść bajek jest zaszyfrowana i potrzeba kogoś kto zna ten język znaczeń by móc odkodować przekaz naszych przodków. przykładowo:
- Ciało astralne to w bajkach lustereczko; „lustereczko powiedz przecie kto jest najpiękniejszy w świecie”… dlatego że w świecie astralnym wszystko znajduje się w lustrzanym odbiciu, to co w naszym jawnym świecie znajduje się po prawej stronie w astralu jest po lewej.
- Ciało energetyczne to żar ptak…
Każdy, kto choć odrobinę zastanawiał się nad tym, dlaczego właśnie w taki sposób bajki były pisane i dlaczego w tak oczywisty sposób rozwijają wyobraźnię dziecka, z pewnością będzie chciał zgłębić tajniki zaszyfrowanych przekazów. A jeśli poszuka wystarczająco głęboko dojdzie do esencji, która jest zapisana za siedmioma pieczęciami…
Tak więc w każdej bajce jest zaklęta wiadomość o jednym lub kilku ciałach. A jakie to są te ciała i jaką spełniają funkcję oto i opis;
Pierwsze ciało to ciało JAWNE
Ciało fizyczne, te które widzimy naszymi oczyma. Jego zadaniem jest działanie w świecie Jaw i komunikacja z nim za pośrednictwem zmysłów. Do nas należy jego utrzymanie w zdrowiu i pięknie. „W pięknym ciele piękna dusza zamieszkuje” odżywiamy to ciało zgodnie z cyklami rocznymi (więcej w zakładce zdrowie) z obrusa „samobranki” i kierujemy się „spasami”. Ciało śmiertelne. Umiera wraz z odejściem duszy.
Drugie ciało to ciało OGNISTE
Ciało zarządzające ogniem wewnętrznym i energią. Jest ono widoczne jako aura człowieka. Zasilamy to ciało ogniem, rozgrzewamy swój wewnętrzny piec korzystając z bani czy gorących źródeł na przemiennie z zimnem. (bajka o Jasiu i Małgosi mówi o oczyszczaniu wszystkich śmiertelnych ciałach). Ćwiczenia fizyczne również pobudzają to ciało. Ciało śmiertelne. Umiera wraz z odejściem duszy.
Trzecie ciało to ciało NAWI
Ciało odbicia nas w świecie Jawnym i na odwrót. W bajkach o lustereczku, a także o srebrnym talerzyku, po którym kręci się jabłuszko, to dokładnie opis tego ciała. Praca z nim to praca wewnętrzna poprzez obserwacje ludzi i zjawisk wokół nas i wyłapywanie zależności oraz tego co inni jako nasze odbicia chcą nam pokazać. Ciało śmiertelne. Umiera wraz z odejściem duszy.
Czwarte ciało to ciało KŁUBIE
Ciało życiowej drogi, drogowskazu i podążania za swoim losem. Aby wyćwiczyć w sobie ten potencjał nasi przodkowie podpowiadali by iść do lasu na grzyby i jagody podążać ich ścieżką odnajdywania i znaleźć drogę powrotną do domu. Ciało śmiertelne. Umiera wraz z odejściem duszy.
Piąte ciało to ciało KOŁOBIE
Pierwsze z ciał duchowych łączące śmiertelność z nieśmiertelnością. Przedstawiony jest jako aureole świętych, w bajkach opisywany jest jako Król lub Car w głowie. Zarządca życia i śmierci. Ciało nieśmiertelne. Ciało najbardziej gęste z ciał duchowych, w nim zapisuje się cała informacja duchowa zebrana w świecie JAW.
Szóste ciało to ciało DIWIE
Ciało magii i zadziwiających rzeczy jaki możemy w sobie otworzyć. Siłą tego ciała jest determinacja, silna wola, ćwiczy się go poprzez wyrzeczenia i śluby, a także poprzez zjawisk przyrody i wkładaniu ich w nasze wewnętrzne postrzeganie. W bajkach to latający koń siedmiomilowe buty Tomcio paluch. To ciało jest odpowiedzialne za bilokację, lewitację, materializację. Ciało nieśmiertelne. Ciało wyśrodkowane dzięki niemu po śmierci w świecie JAW podążamy do zaświatów NAW i SŁAW, na loki itd.
Siódme ciało to ciało ŚWIETLISTE
Ciało błogości, spełnienia, prosperity, radości i tego co w bajkach jest na samym końcu „i żyli długo i szczęśliwie”. To ciało to nasz kontakt ze źródłem, boski pierwiastek, którego widzimy każdego dnia, na jego powierzchni odbija się nasze słoneczko. Więc każdy ma swoje słońce, które widzi. A jest ono odbiciem rzutującym na ciało świetliste z centralnego słońca SWAROGA. Ciało nieśmiertelne. Ciało najsubtelniejsze, jeśli jest nieskazitelne w swej prostocie i nie zanieczyszczone ziemskim materializmem z łatwością podążamy do światów wyższych. To jest to ucho igielne, bajki mówią o złotej przędzy.
I oto w skrócie przeszliśmy od najcięższego ciała do najsubtelniejszego z siedmiu głównych ciał istoty żyjącej. Pomiędzy tymi ciałami jest jeszcze tak zwana poświata lub echo zwane nieuformowanym chaosem, nieskończonością fuzją światów itd. itp. co formuje w nas wiele JA.
To w jaki sposób można, a raczej trzeba ćwiczyć te ciała, jak je odżywiać, w jaki sposób przełożyć działania w naszym świecie na światy subtelne i jak odczytywać nasze błędy w myśleniu i rozumowaniu przez obserwację ciała JAWNEGO odnajdziesz na te i wiele innych pytań odpowiedzi na indywidualnych spotkaniach, wolontariatach i warsztatach, które się u Nas pojawiają .
Zapraszam…
Zachęcam wszystkich do czytania dziewiętnastowiecznych i późniejszych bajek ludowych, a także bajek i baśni rosyjskich pisarzy takich jak:
Aleksander Siergiejewicz Puszkin;
Lew Tołstoj;
Wasilij Andriejewicz Żukowski;
Mikhail Y. Lermontov;
Piotr Pawłowicz Erszow;
Sergey Timofeevich Aksakov;
Vladimir Ivanovich Dahl;
Vladimir Fedorovich Odoevsky;
Alexey Alekseevich Perovsky;
Konstantin Dmitrievich Ushinsky;
Michaił Larionowicz Michajłow;
Nikolay Alekseevich Niekrasow;
Mikhail Yevgrafovich Saltykov-Shchedrin;
Wsiewołod Michajłowicz Garsin;
Nikolai Georgievich Garin-Mikhailovsky;
Dmitry Narkisovich Mamin-Sibiryak.
